Αντιδράσεις για το μάθημα των θρησκευτικών.

Πατήστε στον ακόλουθο σύνδεσμο:
http://vasiliki146.podomatic.com/entry/2012-04-25T06_31_45-07_00

See you there!

– vasilikikriempardi

Το Flickr (προφέρεται Φλίκερ) είναι μια ιστοσελίδα, η οποία δημιουργήθηκε για να φιλοξενεί φωτογραφίες και βίντεο. Δημιουργήθηκε αρχικά από την εταιρία Ludicorp και ύστερα εξαγοράστηκε από την Yahoo!. Η υπηρεσία χρησιμοποιείται συχνά από bloggers για να ενσωματώσουν τις φωτογραφίες τους στα blogs τους. Τον Σεπτέμβριο του 2010, το Flickr έφτασε τα 5 δις. φωτογραφιών. Οι φωτογραφίες του Flickr κυκλοφορούν υπό την άδεια Creative Commons. Η εγγραφή στο Flickr μπορεί να είναι είτε δωρεάν είτε επί πληρωμή, η οποία παρέχει περισσότερα δικαιώματα στους χρήστες του. o Flickr (Φλίκερ) είναι μία πρωτοποριακή υπηρεσία που έστησε το Yahoo για όλους τους φωτογράφους -επαγγελματίες και ερασιτέχνες- και τους προσφέρει άπλετο χώρο να ανεβάζουν τις φωτογραφίες τους.

To Flickr (Φλίκερ) είναι μία πρωτοποριακή υπηρεσία που έστησε το Yahoo για όλους τους φωτογράφους -επαγγελματίες και ερασιτέχνες- και τους προσφέρει άπλετο χώρο να ανεβάζουν τις φωτογραφίες τους.

Το Yahoo και η Getty Images ανακοίνωσαν μια συνεργασία, όπου το search engine του πρακτορείου θα αναζητά φωτογραφίες ερασιτεχνών από το Flickr για να χρησιμοποιηθούν για επαγγελματικό σκοπό. Οσοι επιλεγούν για το πρόγραμμα θα πληρώνονται με την ίδια αμοιβή που δίνεται στους επαγγελματίες φωτογράφους.

Vodpod videos no longer available.

SOPA/PIPA Blackout , posted with vodpod

Wiki (προφέρεται βίκι ή γουίκι) είναι ένας τύπος ιστοτόπου που επιτρέπει σε οποιονδήποτε να δημιουργήσει και να επεξεργαστεί τις σελίδες του. Σε ένα wiki, διάφορα άτομα μπορούν να γράφουν μαζί (όχι ταυτοχρόνως). Έτσι, διευκολύνεται η συνεργασία πολλών ατόμων για τη συγγραφή ενός έργου. Αν ένα άτομο κάνει κάποιο λάθος, το επόμενο μπορεί να το διορθώσει. Μπορεί επίσης να προσθέσει κάτι νέο στην σελίδα, πράγμα που επιτρέπει την συνεχή βελτίωση και ενημέρωση. Επίσης στα wiki μπορεί να γίνεται συζήτηση. Σε ορισμένα wiki όπως η Βικιπαίδεια , μάλλον το διασημότερο wiki, υπάρχουν οι σελίδες συζήτησης γι’ αυτό, αλλά σε άλλα wiki, συζήτηση μπορεί να γίνεται σε όλες τις σελίδες.

Ο σκοπός και οι κανόνες είναι διαφορετικοί σε διάφορα wiki. Τα περισσότερα wikis επιτρέπουν την πρόσβαση των χρηστών χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό. Έτσι όλοι έχουν το δικαίωμα να συμβάλουν στη συγγραφή του περιεχομένου της ιστοσελίδας χωρίς να υποβληθούν σε διαδικασία εγγραφής/σύνδεσης όπως συνήθως επιβάλλεται σε σελίδες συζητήσεων π.χ. στα περισσότερα forum. Αυτό σημαίνει ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι δυνατό να ελεγχθεί η εγκυρότητα των πληροφοριών των wiki σελίδων. Κατά μια άποψη, γίνεται μεγαλύτερη χρήση των wikis πίσω από τους τοίχους προστασίας παρά στο δημόσιο Διαδίκτυο.

Η συμμετοχή στο wiki θα πρέπει να ενθαρρύνει τη δημιουργία θετικού και ισότιμου κλίματος. Πολλές φορές στην τάξη μας υπάρχουν οι μαθητές με έντονη προσωπικότητα αλλά και οι μαθητές που δύσκολα θα σηκώσουν το χέρι τους για να εκφράσουν την άποψη τους. Η συμμετοχή σε ένα wiki δίνει το χώρο, στο χρόνο που οι μαθητές επιλέγουν για να εκφράσουν τις σκέψεις τους. Ιδιαίτερα στους μεγαλύτερους μαθητές, από τη χρονική σήμανση της απάντησης, μπορείς να διαπιστώσεις ότι απαντούν και συμμετέχουν ο καθένας στο χρόνο που τους είναι πρόσφορος.

Τα wikis είναι δημοφιλή στην εκπαιδευτική κοινότητα, που έχει ανακαλύψει αρκετούς τρόπους για την αξιοποίησή τους. Κυρίως, χρησιμοποιούνται όπου απαιτείται συνεργασία και αλληλεπίδραση. Έχουμε συναντήσει πολλά wikis που χρησιμοποιούνται από εκπαιδευτικούς για την ανταλλαγή και την, από κοινού, επεξεργασία εκπαιδευτικού υλικού, αλλά κυρίως wikis που χρησιμοποιούνται σε συνεργατικά προγράμματα. Στο εξωτερικό τα wikis χρησιμοποιούνται στην καθημερινή διδασκαλία γιατί προάγουν τη συνεργασία και την ενεργό μάθηση.

Εδώ βρίσκεται κι ο δύσκολος ρόλος του εκπαιδευτικού ο οποίος θα πρέπει να κατευθύνει τη “συζήτηση” χωρίς να δημιουργεί την αίσθηση ότι “παρεμβαίνει”. Να επαναπροσδιορίζει τα ερωτήματα, να επικροτεί τις σωστές απαντήσεις, να ανακατευθύνει τις απαντήσεις που χρειάζονται βελτίωση αλλά και να ενθαρρύνει τους μαθητές. Η συμμετοχή του εκπαιδευτικού στη “συζήτηση” είναι σημαντική και διαφοροποιημένη από αυτήν που έχει κατά την παραδοσιακή διδασκαλία. Ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να χτίσει τις “σκαλωσιές” και να επεκτείνει τα ερωτήματα βασιζόμενος στις απαντήσεις και σε νέες πηγές που μπορεί να τους παραθέσει.

Ο βανδαλισμός είναι ένα σταθερό πρόβλημα για τα wiki, αν και μερικές πηγές με λίγη σχετική εμπειρία με wiki τείνουν να υπερβάλουν τον κίνδυνο του βανδαλισμού. Μελέτες της ΙΒΜ ισχυρίζονται ότι το μεγαλύτερο μέρος του βανδαλισμού στη Wikipedia αφαιρείται σε 5 λεπτά ή λιγότερο. Εντούτοις, σε μερικές περιπτώσεις παίρνει περισσότερο, όπως στην περίπτωση της βιογραφίας του John Seigenthaler. Σε μερικές περιπτώσεις, προκειμένου να αποφευχθεί ο παραπέρα βανδαλισμός αποκλείονται από τη δυνατότητα συγγραφής λογαριασμοί χρηστών ή διευθύνσεις ΙΡ.

Ως μελλοντική εκπαιδευτικός θα χρησιμοποιούσα  τα wikis στην τάξη μου για το λόγο ότι οι μαθητές θα μπορούν να μαθαίνουν πώς να δημοσιεύουν περιεχόμενο, να αναπτύσσουν δεξιότητες συνεργασίας και διαπραγμάτευσης νοήματος και θεμάτων, έχουν ευκολία στη εκμάθηση και τη χρήση, θα βελτιώνουν την ικανότητα τους ως προς τη σύνταξη ενός κειμένου, θα κατανοούν την αξία που έχει η ακρίβεια της έκφρασης και η ορθή μετάδοση της πληροφορίας(μέσα από τη διαδικασία αναθεώρησης και επανεξέτασης), θα βελτιώνονται  στο δημιουργικό γράψιμο (απευθυνόμενοι σε ένα πραγματικό κοινό), θα μπορούν να αναπτύξουν δημιουργικές δεξιότητες επεξεργασίας του λόγου, είτε μέσω της συγγραφής είτε μέσω της επεξεργασίας άλλων αναρτήσεων,θα μπορούν να κατανοήσουν τη συνέχεια στη δημιουργική εξέλιξη ενός πνευματικού έργου, να λειτουργήσουν ερευνητικά μέσω της δημιουργικής επεξεργασίας και αναλυτικής σκέψης, θα αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο στην πρόσληψη της γνώσης, θα συνδέουν την παλαιά με τη νέα γνώση (δημιουργώντας νέες δομές για τις πληροφορίες και τις ιδέες), θα μαθαίνουν να ερευνούν και να προσεγγίζουν κριτικά την πληροφορία, μαθαίνουν να εργάζονται ομαδικά και τέλος αναπτύσσουν ικανότητες διαχείρισης προβλημάτων.

Όμως…

Παρά τα οφέλη των, τα wikis σαφώς και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την διδασκαλία. Μπορούν όμως να την συμπληρώσουν και την επεκτείνουν. Μια και η σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα δεν αφήνει χρόνο για εμπλουτισμό της διδασκαλίας, αέναο κυνήγι της ύλης και φροντιστήρια, με τα νέα δε ΑΠΣ πιθανά να γίνει όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, τα wiki προσφέρουν τη δυνατότητα να εκπαιδευτούν στην αξιοποίηση των νέων μέσων, να αναπτυχθούν νέες δεξιότητες και στάσεις αλλά και να συνομιλήσουν τα μέλη της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Κριεμπάρδη Βασιλική

Πατήστε εδώ για να δείτε το σχέδιο μαθήματός μου

Το RSS,  προέρχεται από τον αγγλικό όρο Really Simple Syndication (Πολύ Απλή Διανομή). Το RSS είναι μορφότυπο που χρησιμεύει για την αποστολή τακτικά μεταβαλλόμενου δικτυακού περιεχομένου. Πολλοί ειδησεογραφικοί ιστότοποι, ιστολόγια και λοιποί επιγραμμικοί εκδότες παρέχουν το περιεχόμενο που τους ανήκει σε κάθε ενδιαφερόμενο βάσει συνδρομής «RSS Feed». Με άλλα λόγια το RSS είναι ένας εναλλακτικός τρόπος ενημέρωσης γεγονότων. Το Διαδίκτυο αποτελείται πλέον από δισεκατομμύρια σελίδες οι οποίες περιέχουν τέτοιο πλούτο πληροφοριών που είναι σχεδόν αδύνατο για τον οποιονδήποτε να μπορεί να παρακολουθεί διαρκώς ότι νεότερο συμβαίνει στον κόσμο ή στο αντικείμενο που τον ενδιαφέρει. Εδώ έρχεται να δώσει τη λύση το RSS. Πλέον όλες οι πληροφορίες που ενδιαφέρουν τον κόσμο έρχονται στον υπολογιστή χωρίς να είναι απαραίτητη  η καθημερινή επίσκεψη στους αντίστοιχους δικτυακούς τόπους.  Το μικρό πορτοκαλί (συνήθως) εικονιδιάκι στην γραμμή διευθύνσεων του browser ή ένα ίδιο πιο μεγάλο είναι το εικονίδιο του RSS και η ύπαρξη του υποδηλώνει ότι το συγκεκριμένο site παρέχει την ροή (το feed δηλαδή) των ειδήσεων του μέσω RSS.  Η χρήση του RSS Feeds γίνεται όλο και πιο συχνή τελευταία, διότι παρέχει αρκετά πλεονεκτήματα έναντι των άλλων τρόπων ενημέρωσης νέου περιεχομένου. Ένα επιπρόσθετο πλεονεκτήμα  είναι ότι προστατεύεται η ιδιωτική ζωή, καθώς δεν είναι απαραίτητη η συνδρομή στο ηλεκτρονικό ενημερωτικό δελτίο του κάθε ιστότοπου. Για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί η χρήση του RSS θα πρέπει καθένας μας  να προμηθευτεί ένα πρόγραμμα ανάγνωσης ειδήσεων (RSS Reader). Το πρόγραμμα αυτό είναι ένα ειδικό λογισμικό στο οποίο προσθέτει τις σελίδες RSS που τον ενδιαφέρουν και αυτό με τη σειρά του ελέγχει τις σελίδες αυτές και είναι ενημερωτικό διαρκώς για οτιδήποτε νέο.  Το RSS βοηθά στο να οργανωθεί η μαθησιακή δραστηριότητα  παρέχοντας τους μαθητές την ευκαιρία να δημιουργήσουν ένα δικό τους Google Reader  λογαριασμό από όπου θα υπάρχει ενημέρωση για διάφορα θέματα των μαθητών όπως επίσης σημαντικός είναι και ο έλεγχος καταλληλότητας ως προς το περιεχόμενο και τα σχόλια των ιστολογίων τους. Οι μαθητές  με το συγκεκριμένο πρόγραμμα μαθαίνουν να συνεργάζονται και ηλεκτρονικά.

Βασιλική Κριεμπάρδη

Ο Παγκόσμιος Ιστός ή World Wide Web (WWW) είναι η υπηρεσία που, σε μεγάλο βαθμό, έδωσε στο Διαδίκτυο την σημερινή του αίγλη. Πρόκειται για έναν εικονικό «χώρο», όπου η επικοινωνία γίνεται μέσω ειδικών «εγγράφων» υπερκειμένου (hypertext), που ονομάζονται ιστοσελίδες (web pages). To hypertext, σε αντίθεση με το κοινό κείμενο, είναι διαδραστικό (interactive), που σημαίνει πως ο χρήστης μπορεί να επιδράσει με αυτό δυναμικά. Δεν είναι λίγοι αυτοί που νομίζουν ότι οι όροι Διαδίκτυο και Παγκόσμιος Ιστός είναι ταυτόσημοι. Η αλήθεια είναι ότι ο Παγκόσμιος Ιστός (Wolrd Wide Web ή WWW) είναι ένα μέρος του Διαδικτύου. Αποτελεί όμως το μεγαλύτερο, το δημοφιλέστερο και το ταχύτερα αναπτυσσόμενο κομμάτι του. Συγκεκριμένα, ο Παγκόσμιος Ιστός είναι το μέσο για την εύκολη ανάκτηση του τεράστιου όγκου πληροφοριών που διατίθενται μέσω του Διαδικτύου. Χρησιμοποιεί ένα από τα πρωτόκολλα του Διαδικτύου, το Hypertext Transfer Protocol (HTTP). Η ανάπτυξη του Παγκόσμιου Ιστού και η συνεχής διασπορά του σε διάφορους τομείς της καθημερινότητας, έχει τροφοδοτήσει την ανάπτυξη μίας νέας γενιάς εφαρμογών, οι οποίες χαρακτηρίζονται πλέον από μεγάλο βαθμό πολυπλοκότητας. Θεωρώ ότι είναι μια πολύ χρήσιμη υπηρεσία για όλους τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Ο καθένας μπορεί να φτιάξει μια σελίδα όπως θέλει, χωρίς κάποια καθορισμένη δομή και πρότυπα περιεχομένου. Οι σελίδες του ιστού μπορεί να έχουν γραφτεί σε διάφορες γλώσσες, διαλέκτους, μορφές από άτομα με διαφορετικό υπόβαθρο ,μόρφωση, κουλτούρα, ενδιαφέροντα και κίνητρα. Καθημερινά στο διαδίκτυο προστίθενται περίπου ένα εκατομμύριο καινούριες σελίδες με αποτέλεσμα το μέγεθος του παγκόσμιου ιστού να αυξάνει διαρκώς και με ιδιαίτερα γρήγορους ρυθμούς.

 Όσον αφορά τα  δυο  αμερικανικά  νομοσχέδια  που  έχουν σκοπό να αλλάξουν το internet όπως το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, η γνώμη μου είναι η ακόλουθη: Σε περίπτωση που ψηφιστούν τα δύο αυτά νομοσχέδια, οι εταιρίες θα μπλοκάρουν διάφορες χρήσιμες ιστοσελίδες όπως: facebook, messenger, skype-είναι χρήσιμα ως ένα βαθμό αφού δίνουν τη δυνατότητα να επικοινωνούμε με άτομα από όλο τον κόσμο, εύκολα και πάνω από όλα δωρεάν. Η κατάργηση αυτών των σελίδων προκαλεί και την αποξένωση των ανθρώπων, αφού δεν θα υπάρχει καμία επικοινωνία μέσω διαδικτύου. Δεν θα υπάρχει πρόσβαση σε άλλες ιστοσελίδες όπως: youtube  με αποτέλεσμα ο κόσμος να δυσκολεύεται να βρει διάφορα χρήσιμα βίντεο όπως διαλέξεων(πανεπιστημίου),ειδήσεων, meeting σχετικά με τη δουλειά του, διαφόρων ειδών δραστηριότητες στα σχολεία(από πρωτοβάθμια έως και τριτοβάθμια εκπαίδευση) γενικά ενημερωτικά βίντεο όπως και τη μουσική ή τις ταινίες που έχει επιθυμία να δει. Η πιο γνωστή μηχανή αναζήτησης google θα παραμείνει και αυτή κλειστή με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πρόσβαση πουθενά. Τα προτεινόμενα νομοσχέδια αποτελούν στροφή σε παγκόσμιο επίπεδο αναφορικά με το μέγεθος περιστολής των ψηφιακών μας δικαιωμάτων. Η δημιουργία μαύρης λίστας ιστοσελίδων και διαδικτυακών τόπων, που καταγγέλλεται ότι παραβιάζουν το δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας, η ταχεία διακοπή πρόσβασης, αποτελούν πρωτοφανείς επεμβάσεις στον κυβερνοχώρο, που πλήττουν με απαράδεκτο τρόπο θεμελιώδη δικαιώματα και εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς γενικευμένης καταστολής. Η ραγδαία επέκταση των ιδιωτικών δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας τα τελευταία χρόνια αλλά και η ουσιαστική ασυμβατότητά τους με τα ψηφιακά περιβάλλοντα θα οδηγήσει στη επέκταση της χρήσης ενός τέτοιου μηχανισμού λογοκρισίας και για άλλους σκοπούς, όπως για την περιστολή της ελευθερίας έκφρασης και για τον αθέμιτο εμπορικό ανταγωνισμό. Θα αυξήσει δε υπέρμετρα την ευθύνη και τα έξοδα λειτουργίας των μεσαζόντων του διαδικτύου, οδηγώντας σταδιακά σε μία υπέρμετρη εμπορευματοποίηση του κυβερνοχώρου. Αν μάλιστα τέτοια νομοσχέδια ψηφιστούν στις ΗΠΑ, οι οποίες αποτελούν παραδοσιακά τη χώρα με τον κομβικό ρόλο στο διαδίκτυο, η ψήφιση πανομοιότυπων νόμων σε όλο τον κόσμο θα είναι απλώς θέμα χρόνου.

Κριεμπάρδη Βασιλική

ΑΑ416785

 

 

 

 

 

 


Το νηπιαγωγείο, είναι μία σύνθετη λέξη, παραγόμενη από τις λέξεις «νήπιο» (= παιδί προσχολικής ηλικίας) και «αγωγή» (= ανατροφή, εκπαίδευση) και ερμηνεύεται ως «ο τόπος στον οποίο το νήπιο λαμβάνει αγωγή», δηλαδή «ο τόπος στον οποίο το παιδί της προσχολικής αγωγής λαμβάνει εκπαίδευση). Αποτελεί δε, τον δεύτερο κυρίαρχο παράγοντα, μετά το οικογενειακό περιβάλλον, όπου ο άνθρωπος αναπτύσσεται ως οντότητα και λαμβάνει σημαντικά ερεθίσματα για την ανατροφή και την παρουσία του στο κοινωνικό σύνολο. Ο ρόλος του νηπιαγωγείου δε, χαρακτηρίζεται σημαντικότατος δεδομένου του ότι έχει να ασχοληθεί με την ευαίσθητης ισορροπίας ψυχή ενός παιδιού το οποίο θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε με έναν εύπλαστο πηλό. Κατά την σύγχρονη εποχή, έχουν διαπιστωθεί πειράματα της CIA (Central Intelligence Agency) και της NSA (National Security Agency) σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, προκειμένου να επηρεαστεί η συμπεριφοριστική ανάπτυξη ενός ατόμου. Βεβαίως, δεν εκλείπουν και τα μεμονωμένα φαινόμενα συμπεριφοριστικής εντροπίας εκ μέρους εκπαιδευτικών οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι το γεγονός του «άπλαστου» χαρακτήρα του παιδιού αλλά και της ευκολίας δεκτικότητας που παρουσιάζουν τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, επιβάλλουν τις δικές τους απόψεις και αντιλήψεις, αναπτύσσοντας έτσι ένα κοινωνικό δεδομένο που οι ίδιοι τους ακολουθούν. Χαρακτηριστικό αυτού, αποτελεί το παράδειγμα σαϊεντολόγου νηπιαγωγού στο Μιλγουόκι των ΗΠΑ το 1973, η οποία προσηλύτιζε με πλάγιο τρόπο τα παιδιά στην ιδεολογία της.

Η θρησκεία από την άλλη, αποτελεί κι αυτή με τον τρόπο της έναν σημαντικό συμπεριφοριστικό παράγοντα. Κάποιοι πιστεύουν πως η θρησκεία εκπροσωπεί την αναγκαιότητα του ανθρώπου στο να πιστεύει σε κάτι ανώτερο από αυτόν. Αυτή όμως η πεποίθηση, καταρρίπτεται από τις παγανιστικές και πολυθεϊστικές θρησκείες, στις οποίες οι πιστοί θεοποιούν έμβια και άβια στοιχεία της καθημερινότητας (βοοειδή, ερπετά, δέντρα, ηφαίστεια, κ.ο.κ.). Το ουσιαστικό «θρησκεία», προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρήμα «θρώσκω» (= κατάγομαι από). Επομένως «θρησκεία» είναι η αντίληψη και αποδοχή της καταγωγής του ατόμου ή του κοινωνικού συνόλου από το ανώτερο εκείνο Ον που το δημιούργησε και που είναι υπεύθυνο για την πορεία της ζωής του. Ανάλογα λοιπόν με τις διδαχές της εκάστοτε θρησκείας, αναπτύσσεται και η συμπεριφορά του πιστού. Όσο πιο ειρηνικές και φιλάνθρωπες είναι οι διδαχές της εκάστοτε θρησκείας (π.χ. Χριστιανισμός) τόσο ειρηνικό και φιλάνθρωπο γίνεται το άτομο ακολουθώντας τις. Στον αντίποδα, οι «επιθετικές» θρησκείες (π.χ. σατανισμός, ταλμουδισμός), προάγουν επιθετική συμπεριφορά.

Από τα παραπάνω, γίνεται κατανοητό ότι τόσο το νηπιαγωγείο όσο και η θρησκεία, αποτελούν δύο πολύ σημαντικούς παράγοντες ανάπτυξης του ατόμου. Και οι δύο, με τον δικό τους τρόπο, συμβάλλουν στον γενικό συμπεριφορισμό. Η διαφορά τους έγκειται στο ότι το νηπιαγωγείο αποτελεί ευθύνη και επιμέλεια της πολιτείας, ενώ η θρησκεία αποτελεί ευθύνη και επιμέλεια του εκάστοτε ιερατικού καθεστώτος. Σε καμία περίπτωση δεν γίνεται (και δεν πρέπει) να εμπλακεί η μία στην δράση της άλλης, αλλά από την άλλη, μία συνεργασία και των δύο, προάγει την αγωγή στα πλαίσια των δύο σημαντικότερων παραγόντων ενός Κράτους: την πολιτεία και την θρησκεία.

Παρ’ όλα αυτά, θεωρείται αυτονόητο στην σύγχρονη εποχή (και καλώς θεωρείται) το δικαίωμα του «ελευθέρως θρησκεύεσθαι», αρκεί βέβαια η θρησκεία αυτή, να μην θέτει σε κίνδυνο τόσο την ατομική όσο και την κρατική ειρήνη, ευταξία και λειτουργία. Το Ελληνικό Σύνταγμα, το οποίο και ορίζει τον τρόπο εύρυθμης λειτουργίας του Ελληνικού Κράτους, έχει καταρτίσει με συγκεκριμένο άρθρο του (το άρθρο 13) τα θρησκευτικά πλαίσια μέσα στα οποία κινείται το Κράτος. Δηλαδή, στο άρθρο 13 παράγραφος 1, ορίζεται ως επίσημη θρησκεία του Ελληνικού Κράτους η Ανατολικού Τύπου Ορθόδοξος Χριστιανική θρησκεία. Παράλληλα όμως, στην παράγραφο 2, διασφαλίζει το δικαίωμα του «ελευθέρως θρησκεύεσθαι» με το δικαίωμα της ανεξιθρησκίας. Το νηπιαγωγείο λοιπόν, λειτουργώντας υπό την κρατική επίβλεψη, οφείλει να σέβεται και να ακολουθεί τις κρατικές διατάξεις, ασχέτως με το εάν οι εκπαιδευτικοί διαφωνούν ή συμφωνούν με αυτές.Η Ελλάδα μία πολυπολιτισμική κοινωνία, είναι λογικό να δέχεται στους κόλπους της και παιδιά προσχολικής ηλικίας με αλλότριο πολιτισμό και αλλότρια θρησκεία. Με δεδομένο ότι το νηπιαγωγείο είναι και μία μικρογραφία της ηθικής οντότητας ενός κράτους, θα πρέπει οι εκπαιδευτικοί να σεβαστούν κατ’ αρχήν τις συνταγματικές διατάξεις και κατά δεύτερον την ατομική ελευθερία των παιδιών. Κατ’ επέκταση, θα πρέπει να σεβαστούν και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τόσο των γηγενών νηπίων, όσο και των μεταναστών. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποσκελιστεί κάποιο από τα δύο προς όφελος κάποιου άλλου. Έτσι, και στα πλαίσια της συνταγματικής ευρυθμίας, το νηπιαγωγείο μπορεί να διευρύνει τις θρησκευτικές γνώσεις των παιδιών με το να τα ενθαρρύνει να παρουσιάζουν στην τάξη τα δικά τους πιστεύω, τα ήθη και τα έθιμα. Η πρακτική των οπτικοακουστικών μέσων, είναι πολύ διαδεδομένη αλλά και εύχρηστη. Κασέτες, ψηφιακοί δίσκοι ήχου ή εικόνας, παιδικά βιβλία και άλλα βοηθήματα, μπορούν να ωθήσουν τα παιδιά στην γνώση των αλλότριων προς αυτά θρησκευτικών ηθών και τυπικών, την διαδραστική συζήτηση, αλλά και στην δημιουργία μικρών θεατρικών παραστάσεων που θα προβάλλουν την θρησκευτική ιστορία και παράδοση των λαών. Σε αυτό το πλαίσιο κρίνω χρήσιμη αλλά και επιτακτική την συνεργασία εκπαιδευτικών και γονέων, για την ορθή διατύπωση και προώθηση των παραπάνω.

Η συνύπαρξη διαφορετικών πολιτισμών και θρησκειών, απαιτεί αλληλοσεβασμό. Το νηπιαγωγείο, δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτήν την πραγματικότητα, διότι όπως προανέφερα, αποτελεί μικρόκοσμο του μακροσκοπικού κοινωνικού γίγνεσθαι. Ιδιαίτερα ο σεβασμός της νηπιακής ευαίσθητης ψυχής, θα πρέπει να αποτελεί κυρίαρχο μέλημα των εκπαιδευτικών.

Ο όρος θρησκεία, που χρησιμοποιείται ενίοτε εναλλακτικά με την λέξη πίστη, ή σύστημα πίστης καθορίζει γενικώς την πίστη στο υπερφυσικό, το ιερό ή το θείο και τους ηθικούς κώδικες, πρακτικές, αξίες, οργανισμούς και τελετουργικά που συνδέονται της. Στην ευρύτερη έννοιά της ορισμένοι την έχουν ορίσει ως το σύνολο των απαντήσεων που δόθηκαν για να ερμηνευθεί η σχέση του ανθρώπινου είδους με το σύμπαν. Στην μακρά πορεία ανάπτυξής της η θρησκεία έλαβε διάφορες μορφές σε διαφορετικούς πολιτισμούς και άτομα. Σε αρκετές περιπτώσεις η λέξη θρησκεία —παρόμοια με τη λέξη θρήσκευμα — χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει αυτό που θα μπορούσε να περιγραφεί ορθότερα ως «οργανωμένη θρησκεία» -δηλαδή ενός οργανισμού που υποστηρίζει την άσκηση μιας θρησκείας συχνά υπό την μορφή νομικής οντότητας.

Προσεγγίσεις αλλόθρησκων

Οι ακόλουθοι μιας ιδιαίτερης θρησκείας αντιδρούν στα διαφορετικά δόγματα και πρακτικές άλλων θρησκειών με πολλούς και ποικίλους τρόπους. Όλα τα ρεύματα της σκέψης εμφανίζονται σε διαφορετικά ψήγματα όλων των μείζονων θρησκειών του κόσμου

  • Θρησκεία είναι το σύνολο των ιδεολογικών αντιλήψεων σχετικά με ανώτερες από τον άνθρωπο δυνάμεις που καθόρισαν το παρελθόν του και διαμορφώνουν το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας.
  • Το σύνολο των συναισθημάτων, των πίστεων και των θρησκευτικών πράξεων κάθε ανθρώπου προς το Θεό είναι επίσης θρησκεία.
  • Η θρησκεία αναφέρεται και καθορίζει τις σχέσεις ανθρώπου και Θεού.
  • Ο όρος Θρησκεία, που χρησιμοποιείται ενίοτε εναλλακτικά με την λέξη πίστη, ή σύστημα πίστης καθορίζει γενικώς την πίστη στο υπερφυσικό, το ιερό ή το θείο και τους ηθικούς κώδικες, πρακτικές, αξίες, οργανισμούς και τελετουργικά που συνδέονται της.
  • Στην ευρύτερη έννοιά της ορισμένοι την έχουν ορίσει ως το σύνολο των απαντήσεων που δόθηκαν για να ερμηνευθεί η σχέση του ανθρώπινου είδους με το σύμπαν.

Η θρησκεία συνδέεται άμεσα με τη γνώση του σύμπαντος και των δυνάμεων της φύσης.

Η θρησκεία συνδέεται άμεσα με το δόγμα και συνήθως διαθέτει επαγγελματικό ιερατείο που εκτελεί το ρόλο μεσολαβητή προς τη θεότητα.

Συνέπεια αυτού είναι οι θρησκείες πάντοτε στην ιστορική πορεία των αιώνων να παίζουν ρόλο πολιτικό, κατέχοντας μια ισχυρή δύναμη εξουσίας δίπλα στην κοσμική, καθώς επηρεάζουν τεράστιες μάζες πιστών.

Στην μακρά πορεία ανάπτυξής της η θρησκεία έλαβε διάφορες μορφές σε διαφορετικούς πολιτισμούς και άτομα.

Αναδρομή

Θρησκείες υπήρχαν από τα πολύ παλιά χρόνια και ήταν διαφορετικές από χώρα σε χώρα. Οι λαοί, στα πρώτα χρόνια της πνευματικής τους ανάπτυξης, θεοποίησαν τους φυσικούς νόμους και τα φυσικά φαινόμενα. Κι αυτό, γιατί οι περιορισμένες γνώσεις τους δεν τους επέτρεπαν να ερμηνεύσουν τα φαινόμενα της φύσης, όπως τις θύελλες, τους κεραυνούς, τις πλημμύρες και τ’ αντίκριζαν με δέος, ανήμποροι να προφυλαχτούν ή να τα αντιμετωπίσουν.

Στους περισσότερους αρχαίους λαούς υπάρχει ο Θεός που συμβολίζει τον ήλιο που τη ζωογόνα του δύναμη την είχαν καταλάβει οι αρχαίοι και την είχαν εκτιμήσει. Στους 12 Ολύμπιους θεούς των αρχαίων Ελλήνων, εκτός του ότι συμβολίζουν τα στοιχεία και φαινόμενα της φύσης (ο Δίας για τους κεραυνούς, ο Απόλλων τον ήλιο, οΠοσειδώνας τη θάλασσα), χαρακτηριστικό είναι ότι μοιάζουν πολύ με τους ανθρώπους και έχουν τις συνήθειες, τα προτερήματα και τις κακίες των ανθρώπων. Η εξέλιξη της θρησκείας, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούσαν, ήταν διαφορετική σε κάθε χώρα.

Κατηγορίες Θρησκειών

Οι θρησκείες διαιρούνται, από την άποψη του αντικειμένου στο οποίο απευθύνεται η λατρεία των πιστών, σε φετιχιστικές, πολυθεϊστικές και μονοθεϊστικές.

  • Οι φετιχιστικές θρησκείες (από τη λέξη φετίχ που σημαίνει πράγμα) παραδέχονται ότι υπάρχουν πνεύματα και στα άψυχα αντικείμενα (πέτρες, δόντια ζώων, υφάσματα κλπ. ).
  • Στις πολυθεϊστικές θρησκείες ανήκουν αυτές που έχουν περισσότερους από ένα θεούς.
  • Μονοθεϊστικές θρησκείες, δηλ. που πιστεύουν σ’ ένα Θεό, είναι η ιουδαϊκή, η χριστιανική και η μωαμεθανική, που είναι και οι πιο διαδομένες σήμερα.